VERGEET - SPEEL
VERGEET – SPEEL – IMPROVISEER
Kinderen bouwen graag, spelen graag met blokken zonder functie, blinde blokken, verschillende vormen en kleuren. Torens bouwen. Of dieren. Kinderen tekenen ook graag, omwille van het tekenen en later wordt een figuur herleid tot de essentie, armen, benen, hoofd zonder de realiteit te willen benaderen. Dak, deur, muren, raam. Bladeren, stam. Zon, stralen.
Ik heb met dit bouwproces-spel heeft hetzelfde voor ogen. Met dezelfde blokken telkens iets opnieuw bouwen, improviseren, een nieuw STUK waarin je kan verdwalen, zoeken, experimenteren. Het plezier van de verbeelding, het idee dat je als bouwer ziet, als componist herleidt tot een  opstapeling van blokken. Het moet niet altijd betekenis hebben, rationeel verklaarbaar zijn. Ik wil gewoon plezier hebben, rust vinden, stilte zonder meer.
Een geschenk, een moment voor mezelf.
STAPELINGEN
STAPELINGEN / in opbouw
teksten zonder interpunctie stapelen woorden fictieve beelden in het hoofd als bijsluiter
–
ik ben verzamelaar stapelaar bouw torens en verbeelding in een tijdelijk rijk zijn voeg verhalen toe per blok ik bouw beschouw rondom en anderen meanderen een moment verankeren nog een blok erbij beladen met vergeten stapelen resten afval en overbodige betekenis in broos evenwicht een tegenwicht van waarde wat morgen weer stof verzamelt om na te denken over de volgende stapeling elk einde is een nieuw spel spelen een remedie tegen vergeten worden vervelen
–
herbouwen
–
ik ben verzamelaar stapelaar bouw
torens en verbeelding in een tijdelijk
rijk zijn
voeg verhalen toe per blok ik bouw beschouw
rondom en anderen
meanderen een moment verankeren nog een blok
erbij
beladen met vergeten stapelen resten
afval en overbodige betekenis in broos evenwicht
een tegenwicht van waarde wat morgen
weer stof verzamelt om na te denken
over de volgende stapeling elk einde is
een nieuw spel spelen een remedie tegen vergeten
worden
vervelen
LOSSE EINDJES
LOSSE EINDJES
ik tel de dagen aan de rand van de rivier van de zee af, verzamel de losse eindjes, her en der tussen de kasseien en leg ze op de kaaien, in rijen
ziedaar, vijf eenzame begijnen, geen zeemanslied zal hen doen dansen, er is geen knopen aan, ze hebben het net niet gehaald
ik gooi een steen in het water en ga wandelen
met losse eindjes vang je geen vis, ik steek ze in mijn zak
IN HERINNERING
IN HERINNERING
Ver na het begin ligt de herinnering besloten in het einde,
start de waanzin en de pijn om wat niet meer is.
De filter van de tijd en het geheugen veranderen
de realiteit tot een mooie leugen.
Het gemis wist.
Waarom is verdriet niet zachtaardig?
De herinnering is mooi een glimlach waardig wanneer de liefde mooi was en warm,
anders blijft een arm en pijnlijk beeld, een pleister op een wonde die nooit heelt.
Wat over blijft vergeet
de oneffenheden, de putten in de weg, onthoudt de reis,
maakt mij bewust
dat op mij, als medereiziger, verantwoordelijkheid rust.
DE REVOLUTIE
DE REVOLUTIE
In moeilijke tijden schreeuwt het volk op de barricades de dictator van zijn wolk en plaatst een dolk in de rug van de nacht van de macht. “Het is slecht, het moet beter!”, roepen ze dag na dag heter, hoofden kolken, voeten stampen, stenen vliegen. Het gezicht van het beleid wordt beticht van liegen.
Heel handig en verstandig opgeleid, wachtend op een gunstige tijd spoort de rebel de verandering aan, hij maakt recht van krom, het stoort hem niet, daar gaat het niet om. Hij wil macht, belooft eendracht in 1 zin met 4 woorden die klinken als hemelse akkoorden, het vuur aan de lont.
Op de achtergrond, nauwelijks zichtbaar, geeft X commentaar, discreet en vermaard om zijn geld financiert hij om het even welk opportuun geweld is niet zinloos.
Geweldig zegedronken, wordt volgens contract met X, exclusiviteit geschonken met champagne.
Maar ego en macht zijn wispelturig op de troon en het volk heeft schoon genoeg van lijden, honger heeft geen geduld.
Deze keer met moeilijke woorden, steekt de nieuwe dictator de schuld op de vijand van het volk terwijl X zijn zakken vult, wit gewassen in onschuld.
Intussen, heel handig en verstandig opgeleid bereidt een nieuwe leider de revolutie voor en zorgt voorzichtig dat hij de massa voor zich wint, het lot en het klimaat zijn hem goed gezind.
Ontdek meer over deze foto, De Revolutie, in Slumbird Zine 1 >>
DE PION
DE PION
De pion blaast niet hoog van de toren, hij weet van tevoren dat zijn woorden worden herleid tot geluid en geen invloed hebben op het besluit. Het was niet zijn droom om pion te worden.
Wie droomt zo klein? De stoere kinderen op het plein denken dat de wereld eens van hun zal zijn. King of the hill! En geef ze ongelijk.
Een hoge dijk scheidt de droom van de realiteit en het water stroomt naar zee. Boven op de dijk staat de pion te kijken naar de schepen en wil mee en roept en zwaait
De wind waait
De pion staat stil en wacht, wacht, dag en nacht.
Misschien moet hij gaan vechten en wordt hij een held op het slagveld, wordt hij met roem betaald als hij het einde haalt.