DE REVOLUTIE

In moeilijke tijden schreeuwt het volk op de barricades de dictator van zijn wolk en plaatst een dolk in de rug van de nacht van de macht. “Het is slecht, het moet beter!”, roepen ze dag na dag heter, hoofden kolken, voeten stampen, stenen vliegen. Het gezicht van het beleid wordt beticht van liegen.

Heel handig en verstandig opgeleid, wachtend op een gunstige tijd spoort de rebel de verandering aan, hij maakt recht van krom, het stoort hem niet, daar gaat het niet om. Hij wil macht, belooft eendracht in 1 zin met 4 woorden die klinken als hemelse akkoorden, het vuur aan de lont.

Op de achtergrond, nauwelijks zichtbaar, geeft X commentaar, discreet en vermaard om zijn geld financiert hij om het even welk opportuun geweld is niet zinloos.

Geweldig zegedronken, wordt volgens contract met X, exclusiviteit geschonken met champagne.

Maar ego en macht zijn wispelturig op de troon en het volk heeft schoon genoeg van lijden, honger heeft geen geduld.

Deze keer met moeilijke woorden, steekt de nieuwe dictator de schuld op de vijand van het volk terwijl X zijn zakken vult, wit gewassen in onschuld.

Intussen, heel handig en verstandig opgeleid bereidt een nieuwe leider de revolutie voor en zorgt voorzichtig dat hij de massa voor zich wint, het lot en het klimaat zijn hem goed gezind.

Ontdek meer over deze foto, De Revolutie, in Slumbird Zine 1 >>